ความเชื่อความศรัทธาเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจคู่กับคนไทยมาช้านาน หากเอ่ยถึงนาม “หลวงปู่ศุข” น้อยคนนักที่จะไม่รู้จักหรือเคยได้ยินชื่อเสียงของท่าน เกจิอาจารย์ชื่อดังแห่งวัดปากคลองมะขามเฒ่าซึ่งเป็นที่เลื่องลือและนำพาให้ใครหลายคนได้มาเยือนอำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท
แม่น้ำมะขามเฒ่า
วัดสิงห์ถูกตั้งเป็นชื่ออำเภอมายาวนานมากกว่า 100 ปี เป็นอีกหนึ่งพื้นที่ที่มีจุดยุทธศาสตร์สำคัญของแม่น้ำสายหลักไหลผ่านอย่างแม่น้ำเจ้าพระยา และยังเป็นต้นสายปากทางของแม่น้ำท่าจีน ที่เดิมทีหากเรียกจากจุดตั้งต้นที่ปากคลองตำบลมะขามเฒ่า ก็คือ "แม่น้ำมะขามเฒ่า" และยังมีชื่อเรียกที่แตกต่างไปอีกตามจังหวัดต่าง ๆ จนไหลเรื่อยสู่อ่าวไทยจึงเรียกทั้งสายว่าแม่น้ำท่าจีนนั่นเอง
เศรษฐกิจวัดสิงห์
อำเภอวัดสิงห์เป็นพื้นที่ราบลุ่มส่วนใหญ่อยู่ในเขตชลประทาน ลักษณะของผืนดินเป็นทั้งดินเหนียวและดินร่วนปนทราย ประกอบกับลำน้ำสำคัญทั้ง 2 สาย จึงเหมาะแก่การเพาะปลูกทำอาชีพเกษตรสร้างรายได้ทางเศรษฐกิจเป็นอาชีพหลักของคนในพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นข้าว มันสำปะหลัง หรืออ้อย ที่ทางอำเภอมุ่งหมายให้เป็นตำแหน่งในการพัฒนาที่สำคัญที่จะทำให้สินค้าเกษตรมีคุณภาพได้มาตรฐาน ด้วยการเข้ามาส่งเสริมทั้งช่องทางทำกิน แหล่งซื้อขายและตลาด ตลอดจนองค์ความรู้ต่าง ๆ ให้กับเกษตรกร ซึ่งหลายตำบลมีการรวมกลุ่มทำอาชีพ อาทิ วิสาหกิจชุมชนศูนย์ส่งเสริมผลิตพันธุ์ข้าวชุมชนบ้านหนองน้อย กลุ่มจักสานไม้ไผ่บ้านหนองจิก วิสาหกิจชุมชนเกษตรธรรมชาติวัดปทุมธาราม และวิสาหกิจชุมชนกลุ่มผู้เลี้ยงโค-กระบือ ตำบลหนองขุ่น เป็นต้น
สักการะหลวงปู่ศุข
นอกจากภาคเกษตรกรรมตามศักยภาพที่ถือเป็นจุดแข็งของพื้นที่ วัดสิงห์ยังเป็นที่รู้จักของคนต่างพื้นที่และนักท่องเที่ยวตั้งแต่สมัยอดีตจนถึงปัจจุบัน และนำมาซึ่งการส่งเสริมด้านการท่องเที่ยว จึงเกิดเป็นอีกหนึ่งประเด็นการพัฒนาของอำเภอที่สนับสนุนการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม หรือกล่าวได้ว่าส่งเสริมให้เกิดเส้นทางสายบุญ เช่น วัดปทุมธาราม ที่มีพระมหาธาตุเจดีย์ศรีชัยนาทเป็นเจดีย์ที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดชัยนาท วัดปากคลองมะขามเฒ่า จากชื่อเสียงของหลวงปู่ศุข ซึ่งไม่เพียงแต่อิทธิฤทธิ์อภินิหารของท่านเท่านั้น แต่อีกหนึ่งภูมิปัญญาสำคัญที่ได้รับการถ่ายทอดและขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ ตั้งแต่ปี 2561 ก็คือตำรายาหลวงปู่ศุข ที่มีผู้สืบทอดและยินยอมให้มีการเผยแพร่ตำรายาเพื่อให้รุ่นลูกหลานได้ใช้ประโยชน์สืบต่อไป ปัจจุบันมีอาคารตำรายาสมุนไพรที่สำหรับจัดแสดง เป็นแหล่งเก็บรักษาและถ่ายทอดความรู้ผ่านนิทรรศการให้กับแขกผู้เยือนสามารถนำไปใช้จริงได้
วัดทรงเสวย
หากจะต่อยอดเส้นทางสายบุญสายประวัติศาสตร์ในย่านอำเภอวัดสิงห์ วัดทรงเสวยเป็นอีกหนึ่งวัดที่มีความสำคัญและเรื่องเล่ามาตั้งแต่ ร.ศ.127 หรือ พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ในครั้งเสด็จตรวจลำน้ำมะขามเฒ่า ได้แวะพักและเสวยยอดหวายโปงที่ชาวบ้านนำมาถวาย จึงกลายเป็นชื่อวัดตั้งแต่ครั้งนั้น ปัจจุบันวัดทรงเสวยเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงไม่เพียงแต่ประวัติศาสตร์
กระซิบส้มฉุน
แต่อีกสิ่งหนึ่งที่ส่งผลให้ชื่อเสียงของวัดลือไกล และมีผู้แวะมาเยี่ยมเยียนอย่างไม่เว้นว่าง นั่นคือ “ส้มฉุน” ใครมาที่วัดจะเห็นรูปเด็กหัวจุกผู้มากับเรื่องเล่าความเชื่อความศรัทธาและโชคลาภ ที่ต่างกล่าวถึงกิตติศัพท์เลขเด็ดจากการกระซิบข้างหู แต่ทั้งนี้ต้องเป็นไปตามวิจารณญาณของแต่ละบุคคล แต่ก็ถือว่าเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวที่ทำให้เกิดการพัฒนาและเป็นจุดสำคัญในการสร้างอาชีพให้คนในชุมชน ปัจจุบันทางวัดมีการบริหารจัดการพื้นที่ให้ชาวบ้านได้เข้ามาจับจองค้าขายทั้งอาหารการกินและพืชผลทางการเกษตร มีจุดเช็คอินถ่ายรูปได้อย่างเป็นสัดส่วน ดึงรายได้ภาคการท่องเที่ยวเข้าสู่จังหวัดและกระจายให้กับคนในชุมชนได้อีกทางหนึ่ง
กินอยู่อย่างเป็นสุข ย้อนยุคอาหารโบราณ ตำนานคนวัดสิงห์
อีกหนึ่งประเพณีสำคัญของคนวัดสิงห์ที่จัดเป็นประจำต่อเนื่องมากว่า 10 ปี ด้วยชื่อเสียงขนมหวานตำนานไทยของอำเภอ จึงเป็นที่มาของงาน “กินอยู่อย่างเป็นสุข ย้อนยุคอาหารโบราณ ตำนานคนวัดสิงห์” ขนมไทยที่เป็นเอกลักษณ์ทั้งรสชาติและวัตถุดิบตามธรรมชาติ อย่างขนมสอดไส้ใบเตย ขนมข้าวเกรียบอ่อน เป็นต้น แม้ปัจจุบันจะหากินได้ยาก แต่ยังมีกลุ่มที่รวมตัวกันทั้งเพื่อสืบทอดภูมิปัญญาขนมชนิดต่าง ๆ และทำเป็นอาชีพสร้างรายได้ อย่างวิสาหกิจชุมชนขนมไทยและเบอร์เกอรี่ของตำบลวัดสิงห์ เป็นต้น
หลวงปู่ศุขมิ่งเมือง นามกระเดื่องเครื่องจักสาน ขนมหวานตำนานไทย ต้นน้ำใหญ่ท่าจีน